....30 เม.ย. 54....

 

       ~ฟ้ายังไม่ยามรุ่ง อีมั่ม ไม่รู้จักคำว่านอน กร๊ากกกก~

ตี 5 ออกจากบ้าน ให้พี่สาวไปส่งที่หน้าปากซอย ขึ้นแท๊กซี่ บอกพี่ " ไปให้ถึงก่อน ตี 5.20 น่ะ"

มิรอช้าแท็คซี่ตีนผีจัดให้ เกือบบวกกับสิบล้อ และ ยังมีน่าไปจอดเติมแก๊ซอีกกก

แต่มันก็ทันเวลาตามที่บอกอ่ะน่า

      ~พอมาถึงสนามบินนัดเจอ ตังเม ไว้ เห็นเด็กมารำไร พุ่งเข้าใส่ทันที~

เดินลงมาหาเด็กๆ ทุกคนก็แนะนำตัวกันไป อ่อ เคยเห็นแต่ในเฟส แต่ละคนหน้าตาเป็นยังไงไม่รู้

ก็เรียกได้ว่าเห็นเกือบทุกคนในวันนั้นแล ขาเริ่มล้า นั่งยองๆ เมาทร์แตกเมาทร์แตน

เจอพี่นิวด้วย เมาทร์ๆๆ เจร็อคยันเจป็อปเลยทีเดียว

     ~ รอ ร่อ รอ เฝ้ารอเธอแ่ต่เพียงผู้เดียว~

กว่าผู้ชายจะออกมา ก็ปาไปเกือบ 7 โมงแล้ว ข้าวปลาไม่กิน น้ำไม่ตกถึงท้อง แต่ผู้ชายมา แรงฮึดก็ตามมาทันใด

เห็นเด็กเดินไปยืนอีกฝั่ง เรียกตังเมแล้วให้มาด้วยกัน มายืนหน้าๆ ไม่อยากให้กระจุกกัน แต่เม ยืนกับเพื่อน(ซี้)อยู่เลยปล่อยไป

เด็กๆเขาตื่นเต้นกันอยู่ฮาาา

      ~แค่เห็นก็เพ้อ แค่เผลอไปตามอารมณ์~

คนแรกที่เห็นเป็น ไอจิ กรี๊ดดดด(ในใจ) เท่มากมาย ไม่แต่งหน้ามา แต่ผมเผิม ไม่ดูกระเซอะกระเซิงอ่ะ ดูดีมากกก

จะละลาย แล้วไอจิก็มองมาเพราะอีนี่อะไรแต่งตัวยังกับไปทำงาน(อันที่จริง ควรไปแต่โดดมา) มายืนถือป้าย LM.C

หน้าหื่นอีกต่างหากแต่เพราะความมารยาทหรอกน่ะ เฮียแกก็ ยิ้มให้ พนักหน้า เหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง แล้วก็โบกมือให้

ไม่ได้คิดไปเอง เพราะตรงนั้นเขายืนอยู่คนเดียวเอง แล้วแถมเด็กๆก็ยืนห่างเขาเยอะด้วยน่าา

พอเฮียไอจิไป ก็เพ่งเป้าหมายสำคัญ นั้นคือ มายะ ของหมู่เฮาเองงงง

พอมายะเดินมา รู้สึกว่าสเตปเดียวกับไอจิเลย มองๆยิ้มให้ โบกมือเนี่ย แต่มันดีตรงที่ มายะเดินมาทางเขา

เฉียดไปนิดเดียวเอง กรี๊ดดด ไม่เมคอัพ มายะน่ารักมากกกกใสมากอ่าาาา ไม่ไหวๆ สติหลุดไปแล้ว

รู้ว่าเห็นวงซับพอทร์อยู่น่ะ แต่เขาไม่ได้ใส่ใจอะไรมากมาย เมนเขาคือสองลุง แอบโบกมือให้ แต่ใจมันไปที่ลุงๆแหละ

เด็กๆ เดินตามศิลปินไป เราก็เดินตามห่างๆ ไม่อยากไปเบียดกับเด็กๆเท่าไร พอมายะจะเดินออกจากประตูสนามบิน เราก็เลยโฉบไปยืนตรงประตูกระจกอีกข้าง ไม่มีใครอยู่ด้วย เด็กไปเดินตามหลังกันหมด เขาเลยเคาะและเรียกตรงกระจกที่มายะเดินผ่าน

มายะหันมามองยิ้มๆและโบกมือ(อีกแล้ว) แล้วก็เดินไปจะขึ้นรถ ตอนนั้นเราก็เดินเอื่อยๆออกไปแล้ว

พยายามมองหาตังเม เอะใจว่า ทำไม เม ตัวป่าว ของไปไหน? พอเดินไปจุดที่ศิลปินขึ้นรถไปแล้ว ก็เดินเข้าไปหาเม

บอกของไปไหน ดูสิเด็กสมัยนี้ นอกจากลืมแล้ว ยังมีหน้ามาบอก "ช่างมัน" เด๋วค่อยกลับไปเอา โอ้! คุณพระ ตามใจแล้วกันน่ะ

ออกมายืนหน้าทางที่รถผ่าน สต๊าฟเก็บของเรียบร้อย เตรียมตัวออกเดินทาง รถศิลปินเคลื่อนตัวผ่านหน้าไปแอบเห็น

มายะ"หยิบกล้องวิดีโอขึ้นมาถ่ายแฟนคลับ" ไอจิ"โบกมือ"

         ~ แล้วเราจะตามเธอไป ไม่ว่าที่ไหนฉันก็จะไปหา~

มันช่างรวดเร็ว รวบรัด จริงๆ เหมือนรออยู่นาน แต่เหมือนผ่านหน้าแปลบเดียว บอกตัวเองว่าไม่เป็นไรน่ะ

เด๋ววันนี้ฉันจะจัดให้เธอทั้งวัน กร๊ากกกก พอดีพี่ขวัญมา พี่นะมา ส่งผู้ชายเกาหลีกลับ ซึ่งแฟนคลับมารอเยอะมาก ช่างหน้าตกใจ

เมื่อ เทียบกับข้างล่างแล้วก็น่ะ (-_-") อยู่ดีๆก็มีครอบครัวญี่ปุ่นเข้ามาถามประมาณว่าใครหรอเด็กมาดูใคร เด็กเป็นร้อยๆคนดันมาแจ๊คพอทร์ที่เราเนี่ย หันไปมองพี่ขวัญแล้วก็บอก ซุปเปอร์จูเนียร์ แล้วก็ไม่รู้ค่ะ ป๊าดดด พอเสร็จบอก ตังเม ว่าเด๋วเจอกัน แยกย้ายกันไปแล้วกลางวันผู้ชายตื่นว่ากันอีกที(แล้วรู้ได้ไงว่าตื่น ฮึฮึฮึ) ออกมารอรถมินิบัสของสนามบินกับพี่ขวัญและพี่จอย ก็มีต่างฝรั่ง

เดิน เข้ามาคุย ถามนู้นนี่นั้น เรื่องวันหยุดคนไทย "คนไทยนี่หยุดเยอะน่ะ" ดูมันสิ แค่นี่เรายังรู้สึกไม่ได้หยุดเลยน่ะ เอาเวลามาหาผู้ชายหมด ไม่เคยได้หยุดกร๊ากกกก ขึ้นรถมาแล้ว ไอข้างๆดันลุกไป ไอฝรั่งเสียบแทนที่เล เวรจังกรรม ถามอีกแล้ว พยายามเป็นเจ้าบ้านที่ดีน่ะ ยิ้มให้ตลอดแต่พอเราตอบภาษาอังกฤษ แหม่งตอบไทย พอเราตอบไทยมันฟังไม้ออก จะเอาไงไงเนี่ย รู้น่ะอยากจะฝึกภาษาไทยอ่ะเด่!แถมบ่นอีกว่าภาษาไทยยากมากกก มันก็จริงอ่ะนะ

มาถึงสยาม แต่เช้าพร้อมพี่ขวัญ นั่งรอเวลา บ่ายจะไปหาเด็กๆที่โรงแรม รอจนหลับไปหลายตลบ เมื่อยก็เมื่อย นั่งอยู่ในทรู ไม่กิน

อะไรของเขาเลย แถมไปนอนหลับอีก พี่ขวัญก็นั่งเล่นโน็ตบุครอเวลาไปหาผู้ชายไทย เราก็หลับรอผู้ชายญี่ปุ่น พอถึงเวลาบ่าย

โทรไปหาตังเม ยังไม่ออกจากบ้านเลย เราก็เดินไปซื้อคริสปี้ครีม กะว่าถ้าไม่ได้ผู้ชายก็ขอของกินก่อนแล้วกันน่ะ

เดินไปโรงแรม ชิลๆกับพี่ขวัญ เดินไปถึง งง มากเข้าตรงไหน จะอยู่ตรงไหนกันเนี่ย แอบถามพี่แอมว่าครั้งก่อนมารูนไฟว์

ออกตรงไหน ไม่เคยมาหาผู้ชายที่โรงแรมนี้จริงๆ พอถามได้ความ เดินเข้าไปนั่งตรงล็อบบี้ สักพักก็แบบเงียบมาก ไม่มีใครเลย

แม้แต่เด็กๆก็ไม่เห็น เลยไปรอที่เซนทรัลเวิดร์ดีกว่า เพราะมีแต่ต่างชาติมอง (หรือกรูจะสวย -_-")

มาถึงเซนทรัลเวิดร์ นั่งรอเพื่อนพี่ขวัญที่ ร้านชาโอ กินสเลอปี้ชาไปแก้ว เพื่อนพี่ขวัญมา ตายละเขาจะทิ้งฉันกันแล้ว ไม่น่ะ!!

แอบได้ยินเพื่อนพี่ขวัญพูดว่า พี่เมย์ (เพื่อนอีกคน) ไม่มาแล้วจะไปเข้าสื่องานแถลงข่าว LM.C ที่โรงแรม เขาก็งง กันว่า

อะไรคือ LM.C ฟ่ะ อิมั่มหูพึ่งทันใด ตังเม ก็โทรมาบอกให้ไปหาที่โรงแรม ชั้นบน LM.C จะเข้าห้องแถลงข่าว

เท่านั้นล่ะ เราก็ลุกขึ้นแล้วรีบล่ำลาพี่ๆทุกคน เดินกับมายังโรงแรมอีกครั้ง เจอตังเม แล้วขึ้นไปหาผู้ชายด้วยกัน

ขึ้นมาข้างบนเห็นเด็กนั่งอยู่ 2-3 กลุ่ม ตังเม พาไปรู้จัก พั้น แบม แอ่ม ก็นั่งคุยกันเมาทร์ๆๆๆ LM.C ก็เดินมา ผ่านโต๊ะที่เรานั่ง

ก็ทักทายตามสเตปเดิม มองมาประมาณว่าพวกนี้ปแฟนคลับหรือเปล่า แต่งตัวทั้งโต๊ะนี่ธรรมดามากกก ต่างกับอีกโต๊ะเลย555+

แล้วเข้าห้องแถลงข่าวไป

          ~ฉันเกิดมาเพื่อรอ รอแต่เธอเพียงผู้เดียวเท่านั้น~

รอ อีกแล้ว ผู้ชายทำเรา ต้องอดทนรอได้ถึงเพียงนี้ ในขณะที่เด็กๆเริ่มไปกันหมดแล้ว มีเพียงกลุ่มเราที่ยังนั่งรอ รอ รอ

จู่้ๆประตูห้องก็เปิดออก พร้อมกับ 1 หนุ่ม กับอีก 1 เกือบหนุ่ม กร๊ากกก ไอจิออกมาเข้าห้องน้ำกับพี่พิธีกร เห็นไอจิมองมา

เราก็โบกมือโบกไม้ ไอจิก็เล่น (รองเท้าไอจิสวยมาก) ตังเมแทบจะเดินเนียนตามเข้าห้องน้ำไปแนะ

"ม่ายยยย แอบถ่ายมาให้พี่ด้วยกร๊ากกก" พอไอจิเดินออกมา ไม่รู้เฮียแกจะกลัวอะไร เดินอ้อมเชียว เราไม่ทำร้ายหรอก

เห็นจะดูหื่นๆก็เถอะน่ะ พอไอจิเข้าห้องแถลงข่าวไป มายะก็เดินผลัดออกมาเลยทีเดียว มายะเดินมากับพี่พิธีกร(อีกแล้ว)

มายะเดินมา ทุกคนก็เรียกมายะ(เบาๆ) ตอนนั้นเราถือคริสปี้ครีมด้วย มายะทำท่าประมาณว่าอ้าปาก(กว้างมาก) แล้วก็งับ แล้วก็โบกมือ

เดินไปเข้าห้องน้ำ ทุกคนก็บอกว่ามายะรฃน่ารักมาก นู้นนี่นั้น ที่มายะทำท่านั้นหรือจะ หาว อะไรกันไป แต่เราขอตู่เอาเองว่ามายะ

อยากกินน่ะ เพราะมันดูไม่เหมือนหาวเลย เหมือนเล่นมากกว่า แต่น่ารักมว๊ากกก พอมายะเดินมา เราก็ได้แต่มองตามจนเข้าห้องไป

แล้ วกลุ่งนี้ก็เมาทร์ๆกันอีกครั้ง ไปได้ทุกเรื่องเลยฮาาา  ก็ถึงเวลารอๆอีกครั้ง อยู่ดีๆไอจิก็ออกมาเข้าห้องน้ำเอง สต๊าฟตกใจมองตากันปริบๆ ไอจิเดินไปแล้ว จนกลับมา กลุ่มเราก็ดีมาก ทตัวเนียนประหนึ่งว่าฉันเป็นนักข่าวกร๊ากกก ไม่กรี๊ด ไม่วุ่นวาย

แสดงออกอะไรเท่าไร นั่งรอกันตั้งแต่ บ่าย จนถึง 6 โมงกว่า (ลืมง่วงไปหรือป่าวได้ข่าวว่ายังไม่ได้นอน ตั้งแต่วันก่อนแล้ว)

ไอจิกับมายะก็เดินออกมา (สัมภาษณ์เสร็จแล้ว) หน้าเหนื่อยมากกกกก มายะเดินมาคนแรก หน้าเมื่อยมาก แต่ก็โบกมือให้

ประมาณ ว่าอิพวกนี้ยังอยู่อีกหรออออ ไอจิเดินมา หน้าไม่ต่างกันเลย ดูเหนื่อยมากมาย พอเลยผ่านโต๊ะไปหน่อย ไอจิก็เดินกลับมา ที่โต๊ะแล้วบอกว่า " See U Tomorrow" อิมั่มก็สวนทันควัน"Yeah" กร๊ากกกกผู้หญิงคนนี้ได้อีก เห็นน้องพั้นพูดกับไอจิเป็นภาษญี่ปุ่น

ไม่เข้าใจหรอก แต่น้องแปลให้ฟังประมาณว่า"ขอบคุณที่ทำงานเหนื่อย"อะไรประมาณนี้จำไม่ได้อ่ะ

พอทั้งคู่ลงลิฟท์ไปแล้วก็ถามว่าไปไหนต่อ พี่เขาว่าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วจะไปกินข้าวกัน เราก็ลงบันไดเลื่อนมา

อิมั่มก็ดันตาดี เห็นหลังไอจิไวๆ เดินไปนั้นแล้ว เด็กๆก็ตามลงไปอย่างด่วน เราก็เดินชิลๆ ตามไป จนถึงตรงที่เชื่อมไปอีกโรงแรม

ผ่านสระน้ำ ก็บอกเด็กๆว่าไม่ต้องไปแล้วแหละ รอออกมาตอนไปกินข้าวเลยดีกว่า นั่งรอ นั่งคุยกันไปสักพัก ก็เห็นพี่ๆสต๊าฟ

(อิมั่มเห็นอีกแล้ว) เลยออกมารอหน้าโรงแรมที่รถตู้จอด ก็เจอทุกคนทั้งไอจิ มายะ และวงซับพอทร์ ทุกคนก็หันมาทักเล็กน้อย

ขึ้นรถไป พี่ๆบอกว่าตามได้แต่ห่างๆน่ะ เราก็แบบเห็นไปส่วนตัวแล้วเลยไม่อยากตามเท่าไร เด๋วเห็นหน้่าแล้วจะกินไม่ลง

กร๊ากก ก ไม่รู้ว่าตามดีหรือไม่ดี กลัวว่าพี่ๆสต๊าฟเขาจะว่าบ้างล่ะ ขอโทษพี่ๆแล้วกัน เราก็สองจิตสองใจ ว่าตามเพื่อให้ศิลปินรู้ว่ามีคนชอบ หรือว่าไม่ตามเด๋วศิลปินรำคาญ สองจิตสองใจอ่ะนะ

รถออกไปแล้ว แต่เด็กๆจะตามไปอีก แต่เจ้ากรรม หารถไม่ได้เลยไปไม่ทัน ไปเดินสยามกันต่อ คิดว่าจะเจอ แต่ก็ไม่เจอ

เราเลยขอกลับก่อนพร้อม แอ่ม ไม่ไหวจริงๆง่วงมากกลัวว่าวันคอนจะเป็นลมเป็นแล้งไป อายุก็มิใช่น้อยๆฮาาา

เหมือนว่าตังเมกับพั้นจะกลับไปรอที่โรงแรม แต่ไม่เจอน่ะ กลับไปก่อนที่ผู้ชายจะมา เห็นว่าผู้ชายก็อยู่สยามนั้นแหละ แต่ไม่ไหวๆจริง

ขอเอาแรงไปกรี๊ดในคอนดีกว่าาาาาหลับยาววว

 

..จบวันแรก..

Comment

Comment:

Tweet